शनिवार दिनांक १० जून २०२३
सकाळी नाष्टा आटोपून ब्रँडीवाईन स्टेट पार्कच्या दिशेनं मार्गस्थ झालो. ब्रँडीवाईन ह्या नावानं काही वाचकांच्या मनात आनंदाच्या उकळ्या फुटण्याची शक्यता नाकारता येत नाही. पण उद्यानात मात्र ह्या दोन्ही गोष्टींना परवानगी नाही. सकाळ अतिप्रसन्न होती. तापमान बहुदा ७० अंश फॅरेनहाईटच्या आसपास असावं. पार्कच्या दिशेनं जाणारा रस्ता हा नेत्रसुख देणारा असा आहे.
उद्यानात शिरताक्षणी दिसणारं उद्यानात जाणाऱ्या रस्त्याचं आणि त्यानंतर असणाऱ्या इटुकल्या पाऊलवाटचं हे विहंगम दृश्य. इथं लहान मुलं, तरुण / वृद्ध जोडपी चालण्यासाठी, सायकल चालविण्यासाठी आली होती. समोरासमोर येताच सुस्मित वदनाने सुप्रभात म्हणत होती.
बाजूला नितळ पाण्याची नदी वाहत होती. वातावरणात पक्ष्यांचा नादरव मनाच्या प्रसन्नतेला एका वेगळ्या पातळीवर नेऊन ठेवत होता. पाण्याची शुद्धता मनाला भावत होती. छोटे सर्पवगातील जीव आनंदात पाण्यात मनसोक्त पोहत होते.
ह्या महाकाय वृक्षाने किंबहुना त्याच्या आकारानं लक्ष वेधून घेतलं.
वाटेत कापून ठेवलेले हे ओंडके वास्तवाची जाणीव करून देत होते.
निसर्गाला देशाची, खंडांची बंधनं नसतात. वृक्ष, तृण, पक्षी, मासे सर्वांसोबत आपण ह्या बंधनापलीकडं नातं जोडू शकतो. खरंतर इथून पाय निघत नव्हता. पण आमिश वसाहतीला भेट द्यायची होती आणि ती उत्सुकता मनाला स्वस्थ बसून देत नव्हती.
