४x वा वाढदिवस आला आणि म्हणता म्हणता सरला देखील ! ४x वर्षे पुर्ण झाली म्हणजे एक प्रकारचा भारदस्तपणा वाटु लागला. तसं म्हणायला आपल्या व्यक्तिमत्वामुळं भारदस्तपणा बऱ्याच आधीपासुन अनायासे प्राप्त झाला असेल तर वयामुळं प्राप्त होणाऱ्या भारदस्तपणाला फारसा वाव नसतो. आता इथला ४x मधला x म्हणजे वय लपविण्याचा प्रयत्न नव्हे तर पूर्ण जन्मतारीख सोशल मीडियावर न टाकण्याचा केविलवाणा प्रयत्न ! खट्याळ मित्रांच्या टिपण्णी मात्र आपल्या नियंत्रणात नसतात!
हल्ली सर्वजण फेसबुक आणि व्हाट्सअँपवर मनापासुन शुभेच्छा देतात! सर्व नातेवाईक, लहानपणापासून जोडलेली मित्रमंडळी ते कार्यालयातील मित्रमंडळी सर्वांच्या शुभेच्छा मिळाल्या की कसं बरं वाटतं! वाढत्या वयाच्या जाणिवेनं आलेली खंत बरीच कमी होते ती दोन गोष्टींनी! एक म्हणजे आपल्याला अजुनही लहान समजणारी आपल्या नातेवाईकांच्या बोलांनी / आशीर्वादांनी आणि दुसरं म्हणजे वय कितीही वाढलं तरी अगदी लहानपणाचा खट्याळपणा कायम ठेवणारी मित्रमंडळी. वय कितीही वाढलं तरी ही लहानपणाची भावना, असला खट्याळपणा जर कायम ठेवता येत असेल तर मग वाढत्या वयाचे दुःख कशाला?
लहानपणाचा वाढदिवस वेगळा असायचा आणि असतो! कौतुकाचं केंद्रबिंदु स्वतः असायला हवं ही भावना व्यापक असते आणि ती लपवावी असं वाटत सुद्धा नाही. वाढत्या वयानुसार ही भावना कमी होत जाते आणि मग कौतुकाचं केंद्रबिंदू स्वतः असायला हवं ही अपेक्षा आपण ज्यांच्याकडुन ठेवतो त्या लोकांची संख्या कमी होत जाते. आपले आईवडील, काका - काकी, आत्या - आत्याजी, मावशी आणि मोठी भावंडं ही हक्काची मंडळी अशी असतात की त्यांच्याकडं आपण ही भावना कायम ठेवून देतो. वर्षभर आपली साथ देणारी पत्नीसुद्धा आपल्या आवडीचा स्वयंपाक बनविते. मोठी भावंडांनी "आदू" असं संबोधिलं की काळ आपसुक काही वर्षे मागे जातो.
लहानपणाचा वाढदिवस वेगळा असायचा आणि असतो! कौतुकाचं केंद्रबिंदु स्वतः असायला हवं ही भावना व्यापक असते आणि ती लपवावी असं वाटत सुद्धा नाही. वाढत्या वयानुसार ही भावना कमी होत जाते आणि मग कौतुकाचं केंद्रबिंदू स्वतः असायला हवं ही अपेक्षा आपण ज्यांच्याकडुन ठेवतो त्या लोकांची संख्या कमी होत जाते. आपले आईवडील, काका - काकी, आत्या - आत्याजी, मावशी आणि मोठी भावंडं ही हक्काची मंडळी अशी असतात की त्यांच्याकडं आपण ही भावना कायम ठेवून देतो. वर्षभर आपली साथ देणारी पत्नीसुद्धा आपल्या आवडीचा स्वयंपाक बनविते. मोठी भावंडांनी "आदू" असं संबोधिलं की काळ आपसुक काही वर्षे मागे जातो.
आता मोर्चा मित्रमंडळींकडे ! इतक्या वर्षानंतर हा मनुष्य वाढदिवसाच्या दिवशी काही पार्टी वगैरे देईल अशी अपेक्षा हे लोक ठेवत नाहीत! त्यामुळे ह्यांची बुद्दी सक्रिय होते आणि विविध माध्यमांतून तिला वाव दिला जातो. ह्यातील काही मित्रमंडळी आपल्यातील असल्यानसल्या (बहुतांशी नसलेल्याच) गुणांची ओळख अशा भारदस्त शब्दांत करुन देतात की त्यांना "अरे हा मनुष्य कोण बरे? त्याची ओळख करुन देशील का? " असे विचारावंस वाटतं ! काही प्रेमळ मित्रमंडळी ५ - १० वर्षापूर्वीचे आपले तरुण लुक्सवाले फोटोज सोशल मीडियावर टाकुन आपल्याला चांगलं वाटायला मदत करतात.
वर्षे अशीच सरुन जातील. उरतील त्या आठवणी! ५x, ६x, ७x व्या वाढदिवसाला कसं वाटत असेल, मनात काय भावना असतील हे आताच सांगता येणार नाही पण एक मात्र खरं ! प्रत्येक x व्या वाढदिवसाला तोवरच्या आयुष्यभरातील प्रत्येक वाढदिवसाची आठवण ज्यांच्यासोबत काढता येईल असे आप्त, मित्रगण ज्याच्यासोबत आहेत तो खरा भाग्यवान!
वर्षे अशीच सरुन जातील. उरतील त्या आठवणी! ५x, ६x, ७x व्या वाढदिवसाला कसं वाटत असेल, मनात काय भावना असतील हे आताच सांगता येणार नाही पण एक मात्र खरं ! प्रत्येक x व्या वाढदिवसाला तोवरच्या आयुष्यभरातील प्रत्येक वाढदिवसाची आठवण ज्यांच्यासोबत काढता येईल असे आप्त, मित्रगण ज्याच्यासोबत आहेत तो खरा भाग्यवान!
आपण माणसांच्या बाबतीत किती सुखी आहोत ह्याची जाणीव करुन देत अजुन एक वाढदिवस सरला ! वाढदिवसानिमित्त आपण सर्वांनी विविध माध्यमातुन दिलेल्या शुभेच्छांबद्दल मनःपुर्वक आभार !
